"เรียนแล้วต้องได้" แล้วจะทำยังไงให้ได้หล่ะ?

วัฏจักรของเราก็คงไม่ต่างกันเนอะ
ที่ยังคงวนเวียนอยู่กับการเรียน เรียน แล้วก็เรียน

แต่วันนี้เราจะเรียนยังไง ให้เราได้ในสิ่งที่เรียนด้วย?

คำถามนี้คิดหนัก... จริงมั๊ย?

พี่ก็ไม่ต่างจากน้องๆ มิหนำซ้ำน้องๆหลายคนยังมีการรับรู้ ความจำ ความเข้าใจในสิ่งที่เรียนเร็วกว่าพี่ซะอีก...

แล้วสำหรับคนที่เป็นแบบเดียวกับพี่หล่ะ... ความจำ ความเข้าใจปานกลางจะทำยังไง?

สิ่งที่พี่ทำมาโดยตลอด (โดยเฉพาะกับวิชาที่พี่ชื่นชอบเป็นพิเศษ 555) ก็คือ การทบทวน

อันนี้เป็นวิธีของพี่นะ... น้องๆอาจจะดูเป็นแนวทางหรือบางคนอาจจะทำได้ดีกว่าพี่ด้วย

คือพี่นำสิ่งที่เรียนมา "จด" ให้  ในกระบวนการนี้พี่จะใช้ความทรงจำระยะสั้นของพี่ (หมายความว่าทำหลังจากเรียนไม่ควรเกิน 3 วัน ไม่งั้นลืมหมด 555)  นึกถึงตอนที่เรียน  จินตนาการไปว่าตอนนี้เราได้ยินอะไร เราเห็นอะไร เราถึงจดออกมาเป็นเเบบนี้

หลังจากนั้นนำมาเรียบเรียง คัดลอก แล้วก็เพิ่มเติมที่ (อาจจะ) ตกหล่น หรือเขียนขยายความเพิ่มเติมจากของเดิมที่เราจดไว้

ในกระบวนการจดนี้ เพื่อเชื่อว่าน้องๆมีเทคนิค ลูกเล่น เพิ่มสีสัน ความสนุกในการจดแน่นอน (^_^)

เมื่อทำจนครบกระบวนการแล้ว ก็อ่านและทำความเข้าใจ (+จินตนาการจะดีมาก) อีกสักรอบ

แล้วจึงนำไปลงมือทำ ซึ่งอาจจะเป็นการทำแบบฝึกหัด หรือแบ่งปันกับเพื่อนๆ ติวให้เพื่อนๆ

เพียงเท่านี้ เราก็สามารถจดจำและนำไปใช้ได้ดีขึ้น

แบ่งปันวิธีของน้องๆ เข้ามากันนะ
จะได้เป็นแนวทางให้พี่ รวมถึงเพื่อนๆด้วย

#วัยรุ่นโตแล้วคิดเป็น

เรื่องเล่าจากศาลเด็กและเยาวชน

เมื่อหลายวันที่ผ่านมา... มีโอกาสได้ไปดูการให้คำปรึกษากับเยาวชนผู้ที่กระทำผิดและผู้ปกครองของเยาวชน  ที่ศาลเด็กและเยาวชนจังหวัดระยอง  โดยผู้ใหญ่ใจดีหลายๆท่านให้โอกาสและเห็นถึงความตั้งใจของโอ๋  ต้องขอขอบพระคุณมา ณ โอกาสนี้ด้วยนะค่ะ

มีหลายต่อหลายอย่างที่โอ๋เองก็รู้ และหลายต่อหลายเรื่องก็สร้างความประหลาดใจให้โอ๋เช่นกัน

กรณีที่จะนำมาแบ่งปันคือ เด็กคนนี้กระทำผิดเนื่องจากรับซื้อของโจร หรือง่ายๆคือ ซื้อของที่เค้าขโมยมา 

เมื่อทนายความสมทบได้คุยกับเด็กคนนี้และถามว่าคิดยังไงถึงได้ซื้อมา ปกติของหลักหมื่นแต่เขามาขายเรา 3 พันบาท เราไม่สงสัยหรอ?

คำตอบคือ "ไม่เลย ไม่คิดสงสัยอะไรเลย  แค่อยากได้เลยซื้อมา"

และเมื่อได้คุยกับแม่ที่มาด้วยพบว่า
พ่อและแม่ทำงานอย่างหนักออกจากบ้านเช้ามืด (ลูกยังไม่ตื่น) กว่าจะกลับบ้านก็มืดค่ำ (ลูกหลับไปหล้ะ) ทำให้ไม่ค่อยได้พบกัน  ในแต่ละวันก็จะให้เงินค่าขนมไว้  (ซึ่งพี่บอกได้เลยว่ามากโขสำหรับเด็กวัยนี้)

และเมื่อถ้าแม่ว่าเหนื่อยขนาดนี้เพื่ออะไร?
แม่ตอบว่า "เค้าเคยลำบากมากก่อนกว่าจะสร้างเนื้อสร้างตัวได้  จึงอยากให้ลูกไม่ลำบากเหมือนเค้า  ยอมทำงานอย่างหนักเพื่อครอบครัว เพื่อลูก" 

มาถึงตรงนี้คงไม่ต้องถามต่อใช่มั๊ยคะ ว่าเพราะอะไร?  ทุกคนคงตอบได้ว่า "เพราะความรักนั้นเอง"

แต่ในมุมกลับกัน เมื่อถามลูกว่าที่แม่ทำงานขนาดนี้รู้มั๊ยว่าแม่เหนื่อย? 
คำตอบที่ได้รับแทบไม่เชื่อหูตัวเองเลย... "ไม่รู้"

โอ๋มีความเชื่อสุดๆ เลยว่า "ทุกสิ่งที่พ่อแม่ทำให้กับเรานั้น เค้าทำด้วยความรักที่มีต่อเราทั้งสิ้น"  แต่การแสดงออกอาจจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับครอบครัว ขึ้นอยู่กับบุคคล

และโอ๋อยากจะบอกลูกๆ ในฐานะโอ๋ก็เป็นลูกคนหนึ่งเหมือนกันว่า "แม้ว่าสิ่งที่พ่อกับแม่ทำให้กับเรา มันอาจจะเป็นสิ่งที่เราต้องการหรือไม่ก็ตาม  อยากให้ระลึกไว้เสมอว่าท่านรักเราเสมอ และการแสดงออกถึงความรักนั้นอาจจะตรงหรือไม่ตรงกับที่เราต้องการที่เราอยากให้เป็น"

และสิ่งที่อยากจะแบ่งปันกับพ่อกับแม่และลูกๆคือ สิ่งที่สำคัญที่สุดอาจจะไม่เรื่องการหาเงิน แต่เป็นเรื่องเวลา  เวลาที่มีคุณภาพ ไม่ต้องมากไม่ต้องมาย ขอให้มีอย่างสม่ำเสมอ  เวลาที่อยู่ด้วยกัน ทำกิจกรรมร่วมกัน  และพูดคุยสาระทุกข์สุขดิบกัน

โอ๋เชื่อนะว่า  ครอบครัวเป็นจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง  และไม่มีคำว่าสายสำหรับการเริ่มต้น

ขอให้ทุกครอบครัวมีความสุข

#วัยรุ่นโตแล้วคิดเป็น

ข้าวมื้อไหน... ทำให้เราโต?

เคยถามตัวเองรึเปล่า...
ว่าที่เราโตมาทุกวันนี้
เราโตมาจากข้าวมื้อไหน?

เช่นเดียวกันกับเวลาที่น้องๆ เจอปัญหา เจออุปสรรค เจอสิ่งที่น้องๆ ไม่ชอบ  และไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้  สิ่งเหล่านี้ เมื่อน้องสามารถเอาชนะ (ใจตัวเอง) แล้วผ่านมาได้ ... จะเปรียบเสมือนข้าวที่น้องทานแต่ละมื้อ และทำให้น้องมีทักษะ และความอดทนในการฝ่าฟันมากขึ้นๆ

ในทุกๆวัน น้องจะเจอทั้งสิ่งที่น้องชอบ และสิ่งที่น้องไม่ชอบตลอดเวลา...
เพียงน้องฝึก... ฝึกขอบคุณสิ่งต่างๆ
เพียงน้องฝึก... ฝึกมองหาข้อดีของสิ่งที่พบ
เพียงน้องฝึก... ฝึกหาจุดที่น้องพัฒนาได้

พี่เชื่อว่า... เมื่อน้องโตขึ้น  เมื่อน้องได้ทำในสิ่งที่ชอบ น้องจะมีภูมิต้านทาน มีทักษะ มีความสามารถที่จะผ่านปัญหาอุปสรรคต่างๆ และประสบความสำเร็จได้แน่นอน

#วัยรุ่นโตแล้วคิดเป็น

ขอต้อนรับทุกคนเข้าสู่... iAmPannaphasr

iAmPannaphasr

ก่อนอื่นขออนุญาตเเนะนำตัวเองเล็กน้อย
ชื่อ ปัณณภัสร์ สมบูรณ์ธนกิจ
ขอใช้แทนตัวเองว่า "พี่โอ๋" หล่ะกัน

คงมีคำถามเกิดขึ้นว่าทำไมต้อง "พี่" ด้วย?
แล้ว blog นี้สร้างเพื่ออะไร?

ตอบทีเดียวเลยว่า "ที่สร้าง blog นี้ขึ้นมาเพื่อต้องการให้เป็นพื้นที่ ที่จะช่วยแบ่งเบาภาระอันหนักอึ้งของน้องๆ วัยรุ่น, วัย teen, วัยเรียนทั้งหลาย ที่อาจจะเจอปัญหาต่างๆ รุมเร้า, มีคำถามที่ต้องการคำตอบแต่ก็ไม่รู้จะหาคำตอบจากไหน ทั้งเรื่องเรียน เรื่องรัก เรื่องเพื่อน หรือแม้กระทั่งเรื่องอนาคต"

พี่โอ๋หวังว่าน้องๆ หรือคนที่ได้เข้ามาอ่านใน blog นี้จะได้รับประโยชน์ แนวทาง กำลังใจ และต่างๆอีกมากมาย

และสามารถตามติด, ติดตาม, สื่อสารกับพี่โอ๋ได้ทาง
www.facebook.com/iampannaphasr

พี่ยินดีและเต็มใจอย่างยิ่งที่จะสร้างความสุข และเป็นส่วนหนึ่งในการก้าวเดินร่วมกันกับน้องๆ นะครัชชชช (^_^)

#วัยรุ่นโตแล้วคิดเป็น

iAmPannaphasr

เคยรู้สึกมั๊ยว่า... ทำไมต้องเรียนคณิตศาสตร์?

สัปดาห์ที่ผ่านมาเป็นช่วงที่น้องๆ มัธยมหลายต่อหลายโรงเรียนสอบกัน พี่เชื่อว่าคงสร้างคำถามต่างๆนานาขึ้นมา ณ ช่วงนี้แน่นอน

และคำถามยอดนิยมที่น้องๆหลายคงอาจขะมีในใจ  ก็คงไม่ต่างจากน้องคนนี้ เค้าถามพี่ว่า "ทำไมเค้าต้องเรียนคณิตศาสตร์ด้วย" เป็นคำถามของน้องม.2 ซึ่งพี่เชื่อว่าน้องๆชั้นอื่นก็คงสงสัย

แล้วคำตอบหล่ะคืออะไร?
ลองอ่านและคิดตามกันนะ

พี่ถามน้องคนนี้รวมถึงเพื่อนๆในห้องว่า
"น้องรู้รึยังว่าตอนน้องโตขึ้น อยากทำอะไร?"
.... (เงียบกริบ)

"งั้นพี่ถามใหม่ว่า งั้นเอาเป็นเเค่แนวๆก็ได้"
... (เงียบกว่าเดิมอีก)

"เอาเป็นว่าใกล้ตัวมาอีกนิด มีใครรู้บ้างว่าตอนเข้ามหาวิทยาลัยจะเรียนคณะไหน?"
... ผลเหมือนเดิม

"งั้นม.ปลายจะเรียนสายอะไร?"
... คำถามนี้พอมีน้องตอบกลับมาบ้างแต่ก็ไม่ใช่ทุกคน

"ก็เพราะ ณ ตอนนี้ น้องยังไม่รู้ไงว่าอนาคตจะเป็นยังไง มันถึงจำเป็นต้องเรียน  ถ้าเกิดน้องบอกว่าพี่มันยาก... ถึงเรียนไปก็ไม่ได้ใช้ และอื่นอีกมากมาย... พี่อยากจะบอกน้องด้วยความรักเลยนะว่า...

แม้โตขึ้นไปน้องจะไม่ได้ใช้ในตัววิชา ตัวเนื้อหา หรือตัวบทที่เรียน เช่น ตรีโกณมิติ ผมจะไปใช้ทำอะไร... แต่สิ่งน้องจะได้รับจากมันคือ การคิดเป็นขั้นเป็นตอน มีเหตุมีผล ซึ่งสิ่งเหล่านี้น้องจะได้รับไปโดยไม่รู้ตัว หนือแม้กระทั่งน้องนำสิ่งเหล่านี้ไปใช้ บางทีอาจจะไม่รู้ตัวเช่นกัน ... ไม่ใช่แค่วิชาคณิตศาสตร์เท่านั้นแต่รวมถึงวิชาอื่นๆ เรื่องอื่นๆ ที่จัวน้องเองพบเจอด้วย"

สุดท้ายนี้ แม้น้องจะไม่ได้ทำในสิ่งที่น้องชอบน้องรัก  แต่เชื่อเถอะน้องสามารถหาข้อดีจากสิ่งนั้นได้เสมอ..."

#วัยรุ่นโตแล้วคิดเป็น

iAmPannaphasr